حیف عمری که هدر شد                    

            حیف روزایی که سر شد

حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم

حیف غصه ای که خوردم؛چون ازت خبر نداشتم

            حیف شبها که نشستم با خیالت زیره مهتاب  

            حیف وقتی که تلف شد واسه دیدن تو تو خواب

حیف باوفایی من؛ حیف عشق و اعتمادم

حیف اون دسته گلی که تویه پاییز به تو دادم

             حیف فرصتهای رفتم؛ حیف عمرم و دقیقه ام

             حیف هرچی به تو گفتم؛راست راستی حیف سلیقم

حیف قلبم که یه روزی دادمش دستت امانت

              حیف اعتمادم ، حیفه واژه...........!.

حیف اشکایی که ریختم واسه تو دمه سپیده

حیف احساسه طلایی،حیف این عشق و عقیده

              حیف شادی تویه روزی که میگن تولدت بود

              حیف عاشقی که گفتی اولش کاره خودت بود

حیف جمعه های دلگیر ،حیف شنبه های رنگی

حیف اون روز که نوشتم چشمای به این قشنگی

                حیف فکرایی که کردم واسه جستنه بهونه

                حیف عشقی که کسی نیست حالا قدرشو بدونه